Lifestyle

Vogel Vrouw

Ik rende nog om een trein eerder te halen maar het mocht niet baten. Het magische uur is ingegaan. Overdag is het ov nog een prima alternatief maar na acht uur ‘s avonds zijn de treinen gevuld met –hoe noem je dat politiek correct?- mensen die de grenzen van sociale interactie aftasten.Gewapend met een boek en oordopjes ga ik de trein in. Ik ga net zitten als een vrouw mijn kant op loopt. Ze draagt een grote wollen muts en een jas die tot haar knieën rijkt, maar beide overduidelijk niet uit fashion statement. Ik kan geen kant meer op.
“Wil je m’n parkieten zien?” Ik ben bang dat ‘parkieten’ een ouderwets synoniem voor iets smerigs is. Ze haalt een klein stapeltje verkreukelde foto’s uit haar jaszak. Er vallen wat zonnebloempitjes op de bank. “Kijk dan”. Ze duwt de foto’s onder m’n neus. Tegen dit sociaal geweld zijn zelfs m’n boek en oordopjes niet bestand. Snel laat ik mijn blik over de foto’s gaan. Vier donkere foto’s waar inderdaad –gelukkig- parkieten op staan. “Nou?” vraagt ze. Blijkbaar is kijken niet voldoende en moet ik er ook nog een mening over hebben. Wat zeg je nou over parkieten? Ik heb eigenlijk een grondige hekel aan parkieten. Ze schreeuwen en gaan altijd gepaard met een handleiding. Ik houd niet van huisdieren met een handleiding. “Ja Bello is zo ontzettend lief, hij is echt een schatje. Het enige waar je een beetje op moet letten is dat je dus niet je benen over elkaar slaat als je gaat zitten want daar wordt hij ontzettend agressief van. Daar kan hij niets aan doen, dat is een trauma uit z’n tijd als Portugees zwerfhondje”.
Vroeger had een vriendinnetje van me een parkiet. Een ontzettend nerveus beest die veel decibellen uit dat schamele lijfje wist te persen. Ook dit huisdier ging gepaard met een waarschuwing. Wanneer dames het huis binnenkwamen werd hen verzocht hun haar in een staart te doen. Voor het geval je geen elastiekje bij je had, hingen er aan een speciaal daarvoor bestemd haakje van de kapstok verschillende elastiekjes.  Die elastiekjes zaten onder de haren van vorige visite, vervilte haren in een palet aan kleuren. Pietje had namelijk de neiging om haren uit je hoofd te trekken. Die vlocht hij vervolgens in z’n nestje om je daarna de hele avond genoegzaam vanaf dat harige nest aan te zitten kijken. Maar misschien zat dat laatste meer tussen mijn oren.
Mijn antwoord duurt de vogel-vrouw in de trein inmiddels te lang. Zenuwachtig zet ze haar wollen muts af. Tussen haar henna rode haar zitten grote kale plekken. “Echte schatjes” zeg ik.

———

Het krachthonk

we-can-do-it2 (1)

Krachttraining voor vrouwen en waarom jij er straks ook voor gaat!

Zodra je er één stap binnen zet, slaat het testosteron je om de oren. Je hoort er klinkend ijzer en voetbalpraat. Het krachthonk. De plek in de sportschool waar de mannen armen hebben met dezelfde omtrek als mijn bovenbenen.  Elke goede sportschool heeft een krachthonk. Deze is meestal herkenbaar aan een grote spiegel waar voornamelijk de mannen in de weer zijn met halters, dumbells en kettlebells.

Veel te winnen voor vrouwen!

Voor vrouwen niet bepaald de meest aantrekkelijke plek om te sporten. Misschien leuk om stiekem naar te kijken, maar om er nou tussen te gaan staan is vaak een stap te ver. Ik kan je gerust stellen, het valt best mee in het krachthonk. Waar het op het eerste oog echt een ‘mancave’ lijkt, is er juist als vrouw op sportgebied veel vooruitgang te boeken.

Nee, je wordt geen hulk

Ten eerste, wees niet  bang om een hulk te worden. Zolang jij je als vrouw niet volgooit met anabolen en steroïden is het haast onmogelijk om zo gespierd te worden. Het hormoon testosteron zorgt (onder andere) voor een snelle spiergroei. En mannen maken ongeveer twintig keer zoveel testosteron aan als vrouwen.  Het ontbreekt vrouwen dus aan testosteron waardoor we gewoon niet in staat zijn om armen als ‘benen’ te kweken.

Vrouwelijker door krachttraining

Krachttraining kan er juist voor zorgen dat je er nog vrouwelijker uit gaat zien. Het maakt  je strakker, wat er voor zorgt dat de lijn van je lichaam duidelijker zichtbaar wordt. De nodige squats en lunges zorgen ervoor dat je ‘bootylicious’ wordt.
Bovendien helpt krachttraining bij onze eeuwige strijd tegen de kilo’s. Je hoeft niet uren met knipperende lampjes ’s avonds door de straten te rennen. Het beste resultaat krijg je door flink aan de gewichten te hangen. Doordat je spieren groeien, verbruiken ze meer energie. Wat ervoor zorgt dat je altijd meer calorieën verbrand. Daar pluk je dus zelfs de vruchten van als je ‘s avonds rustig op de bank zit.

Klim in de gewichten

En je hoeft echt niet bang te zijn voor die zwetende “popeye’s” in het honk. Sportscholen zijn er over het algemeen erg op gebrand om ervoor te zorgen dat het een plek is waar iedereen zich op zijn of haar gemak voelt. Mocht het dus zo zijn dat je ongewenste aandacht krijgt van één van die beren, kaart dit dan gerust aan bij je sportschool. Maar over het algemeen zijn die beren gewoon ongevaarlijke teddyberen. Vergelijk jezelf ook niet met de mannen die daar gewichten heffen. Mannen zijn nu eenmaal sterker dan vrouwen en kunnen vaak veel meer gewicht tillen dan wij vrouwen dat kunnen. Ik heb mezelf vaak een slappe vaatdoek gevoeld als ik de 15 kilo op mijn halter vergeleek met de 80 kilo van mijn buurman. Focus je op jezelf en haal het uiterste uit je eigen kracht.
Inmiddels ben ik een vaak geziene gast in het krachthonk.  Maar zoals de trainer op mijn sportschool zei: “Meer vrouwen zouden krachttraining moeten doen”. Dus kom op, laat me niet alleen en klim in die gewichten. We Can Do It!

Groet,
Mirte

PS: Dit berichtje schreef ik eerder voor www.fitplein.nl