Food

Intermittent Fasting

Salade met Zalm

 Toen ik klein was (oma spreekt) werd er op gehamerd dat je ’s ochtends moest ontbijten. Ontbijten was de belangrijkste maaltijd van de dag. Diegene die niet ontbeten waren een beetje de paria’s van de groep en hadden op z’n minst niet echt verstandige ouders. Volgens mij is er in al die jaren eigenlijk niets veranderd aan deze denkwijze. Op het nieuws zie ik onze Willem en Maxima eens per jaar een boterhammetje met hagelslag naar binnen werken op een basisschool in Schubbekutteveen. Zitten ze daar helemaal ‘het goede voorbeeld’ te geven op die te kleine kinderstoeltjes.

Nu was ik zelf eigenlijk ook altijd van mening dat ontbijten belangrijk was. Na acht uur slaap, kan je lichaam wel iets gebruiken toch? Je metabolisme moet weer op gang komen, je hebt energie nodig om de dag te beginnen. Ik was (en ben?) van mening dat ik ‘s ochtends zonder m’n havermoutpap een soort slapende zombie ben. (slapend én zombie? Ja zo erg is het dan) Maar nu las ik op de site van Laska een artikel over Intermittent fasting. Intermittent wattus? Intermittent fasting houdt in dat je je lichaam in een vastenstaat brengt. Je eet dan in ieder geval meer dan 12 uur niets. Zo eet je bijvoorbeeld om 19:00u je avondeten om dan pas weer de volgende dag om 12:00u aan de lunch te zitten. Dan heb je dus een vastentijd van 17 uur en een eettijd (ook wel ‘feeding window’ genoemd) van 7 uur. Maar waarom zou je dat in godsnaam doen? Ten eerste,kijk eens naar het lichaam van Laska. Ten tweede, er worden allerlei gezondheidsvoordelen aan intermittent fasting toegewezen. Wanneer je ‘normaal’ eet, is je lichaam eigenlijk altijd bezig met het verteren en verwerken van voedsel. Wanneer je je lichaam in vastenstaat brengt, raakt je lichaam in een soort overlevingsstand. Om ervoor te zorgen dat je deze ‘verhongering’ overleeft, gaat je lichaam meer energie steken in het investeren en onderhouden van de cellen.

Calorierestrictie en vasten

In het boek ‘De voedselzandloper’ van Kris Verburgh bespreekt hij calorierestrictie en vasten.

“Wetenschappelijk gezien is er maar een methode die het verouderingsproces aanzienlijk kan afremmen en die heeft te maken met onze voeding. Deze interventie heet calorierestrictie. Calorierestrictie bestaat eruit dat iemand ongeveer een vierde minder eet dan hij normaal nodig heeft. Calorierestrictie werd ontdekt door Clive McCay, een biochemicus en onderzoeker aan de Cornel University. Hij wilde weten wat er zou gebeuren als je ratten gedurende een groot deel van hun leven weinig voedsel geeft. Hij verwachtte dat zijn ratten vroeger zouden sterven omdat ze nooit voldoende te eten krijgen, maar het omgekeerde was juist waar. De levensduur van de ratten steeg en deze toename van de levensduur was evenredig met de mate van calorierestrictie. Bij fikse calorierestrictie, waarbij de ratten minder dan de helft te eten kregen dan ze normaal gesproken nodig hebben, steeg de levensduur van 1000 dagen naar 1800 dagen, wat overeenkomt met een levensduur voor mensen van 150 jaar” 1

Onderzoek naar calorierestrictie

Gelukkig zijn wij geen ratten, maar er is ook onderzoek gedaan bij een meer verwante diersoort: de resusaap. “Gedurende twintig jaar aten deze resusapen 30 procent minder dan ‘normaal’. Na twintig jaar was al 37 procent van de niet-calorierestrictieapen gestorven, terwijl slechts 13 procent van de callorierestrictieapen gestoven was. De sterfte bij de resusapen die aan calorierestrictie deden was 3 keer lager. De apen onder calorierestrictie hadden bovendien veel minder last van ouderdomsverschijnselen zoals verlies van spiermassa, kanker, hart-en vatziekten en het inkrimpen van hersenvolume. “2 Niet alleen dieren hebben baat bij voedselonthouding. Het schijnt dat personen die vasten er vaak jong uitzien voor hun leeftijd en vaak gezondere lichaamsparameters hebben vergeleken met personen die niet aan calorierestrictie doen. Zo hebben zij bijvoorbeeld een lagere bloeddruk, een betere glucose- en insulinehuishouding enzovoorts. Calorierestrictie en vasten hoeven niet perse hetzelfde te zijn. Bij vasten kies je ervoor om je lichaam in de ‘overlevingsstand’ te krijgen door een bepaalde tijd helemaal niet te eten. Bij calorierestrictie wil je hetzelfde, alleen eet je dan wel continu maar minder calorieën dan je nodig hebt. Het komt er beide op neer dat je je lichaam ‘uithongert’.

Uithongeren?

Nu klinkt ‘uithongeren’ mij niet heel vrolijk in de oren. Ik houd van eten, van gezond maar ook zeker van ongezond eten. Nu heeft mijn google-research mij geleerd dat dit prima samen kan gaan met Intermittent Fasting. En kijk, dat klinkt mij een stuk beter in de oren. Er zijn Intermittent Fasting’ers (bij deze is dat een woord) die zeggen dat zolang je je aan de vastentijd houdt, het niet zoveel uitmaakt wat je tijdens je ‘window’ eet. Ik denk niet dat het gezond is om je in 7 uur vol te stouwen met hamburgers, chips en snoep maar dat is het zonder aan Intermittent Fasting te doen ook niet. Maar je hoeft ook niet perse op chiazaad en geitenyoghurt te leven om de gezondheidsvoordelen te ervaren. Ondanks dat ik er ook wat sceptisch tegenover sta, ben ik ook wel erg nieuwsgierig geworden. Ik train al geruime tijd vrij intensief waarmee ik best wat voortgang heb geboekt. Helaas kom je toch een keer op een punt dat je progressie niet meer zo hard gaat. Dan wordt het misschien tijd voor wat nieuws. Daarom heb ik besloten om Intermittent Fasting een kans te geven. Ik zeg niet dat ik het weken ga doen. Misschien houd ik het maar 1 dag vol en eet ik daarna de hele koelkast leeg. Maar wie weet wat voor dingen het me brengt en ben ik straks een overtuigd Intermittend Fasting’er (it’s catching on)

Dit artikel schreef ik voor Sante op 18.04.2016

1 Verburgh, Kris (2012) De voedselzandloper. Amsterdam: Bert Bakker

2 Verburgh, Kris (2012) De voedselzandloper. Amsterdam: Bert Bakker


Je dagelijkse dosis ‘groen’ in groene thee

Groene thee

Je kan mij uittekenen met een dampende mok in mijn handen. Als je het woord ‘theeleut’ opzoekt, staat mijn foto er achter. Ik ben een groene thee addict. Er zijn dagen dat ik zo een liter achterover sla. Ik kan nu niet meer zonder, maar in het begin was ik niet meteen gek op het groene drankje. Maar het is zó goed voor je, dat ik me niet liet weerhouden door de bittere smaak.
Volgens mij heeft iedereen wel eens gehoord dat groene thee gezond is.  “Iets met antioxidanten” of “je valt er van af” of iets in die trant. Dat antioxidanten verhaal is inmiddels achterhaald, maar wat maakt dit aftreksel dan zo gezond?

Giftig

Groene thee bevat stoffen die licht toxisch oftewel licht giftig zijn. Nou denk je bij ‘giftig’ niet direct aan het bevorderen van je gezondheid. Kris Verburgh, onderzoeker en auteur, legt het in het boek ‘De Voedselzandloper’ uit.  Groene thee bevat flavonoïden, een moeilijk woord voor iets wat nog ingewikkelder is. Flavonoïden zijn de stoffen die licht toxisch zijn. Deze licht giftige stoffen zorgen ervoor dat de cellen in ons lichaam geprikkeld worden. Deze cellen worden wakker geschud en schieten in de verdediging. Ze maken eiwitten aan die ons lichaam beschermen tegen de schade die toxische stoffen aanbrengen. Uiteindelijk is je lichaam daardoor beter bestand tegen de aanvallen van andere toxische stoffen. In principe werkt het hetzelfde als een inenting. Je krijgt een lichte dosis van een ziekteverwekker ingebracht, wat  uiteindelijk voor een  beter afweersysteem zorgt.

De kracht van groen

Groene thee doet nog meer goede dingen, bijvoorbeeld in onze hersenen. Theanine, een aminozuur in groene thee, zorgt voor meer alfagolven in onze hersenen. Hierdoor worden we kalmer en geconcentreerder en het zorgt ervoor dat je beter kunt slapen.  Haast te mooi om waar te zijn, maar dit is allemaal gebleken uit gedegen onderzoek.  En alsof dat nog niet genoeg is, is er –behalve goed nieuws voor de gezondheidnerds- ook nog goed nieuws voor de ijdeltuiten onder ons (beide quilty as charged). Proteïnases zijn eiwitten die met het verstrijken van de tijd het collageen en elastine in onze huid afbreken. Dit zorgt voor een minder elastische huid met rimpels.  Maar ook hierbij kan groene thee onze redding zijn. Groene thee bevat een stofje dat deze proteïnases afremt. Zodat we er langer rimpelloos bij kunnen lopen. En nog meer goed nieuws, vooral nu de pepernoten weer in het land zijn. Groene thee geeft je metabolisme een boost en het versnelt je vetverbranding. Het kan er voor zorgen dat die kerstkransjes straks niet op je heupen blijven plakken.

Drie kopjes

Als je denkt dat je voor dit alles fulltime met een groene thee infuus moet rondlopen, dan heb je het mis. Drie tot zes kopjes groene thee kunnen al voor de hierboven genoemde voordelen zorgen. En zelfs de plaatselijke supermarkt in Lutjebroek heeft wel een pakje groene thee in de schappen liggen. Mocht de bittere smaak je afschrikken, dan helpt het om eerst een koud laagje water in je kopje of theepot te doen voordat je er kokend water bij doet.  En ik vertel jullie dit niet omdat ik stiekem ergens uitgestrekte velden met theeplantages heb. Maar een verslaafde wil altijd medestanders, toch?

Groet,

Mirte

PS: Deze blog heb ik oorspronkelijk geschreven voor www.Fitplein.nl


Dat zit niet (melk)snor

Is melk gezond

‘Melk is goed voor elk’ of ‘Melk, de witte motor’, deze slogans kent iedereen. Het drinken van melk zit diep in onze cultuur geworteld. Want wie is er niet opgegroeid met een glaasje melk naast z’n bord? Toch blijkt deze witte motor een witte ‘sloper’.
Maar waarom klinkt de zin “eerst je melk opdrinken” dan in zoveel huishoudens? Het blijkt gewoon één grote reclamestunt. In de jaren dertig hadden boeren een melkoverschot. De economie wankelde en vooral boeren hadden moeite om de melk aan de man te brengen. Daarom werd ‘Het Zuivelbureau’ opgericht. Deze organisatie had de taak om de mensen weer melk te laten drinken zodat de boeren weer aan het werk konden. Deze oplossing was dus niet om onze gezondheid maar om de economie te verbeteren. De marketingtruc heeft gewerkt, want nu, jaren later, denken mensen nog steeds gezond bezig te zijn met een glaasje melk.

En gezond is het ook, maar wel tot je een jaar of drie bent. Bij je geboorte bezit je de genen om zuivel te kunnen verteren, want baby’s drinken immers melk.  Maar bij 75 procent van de mensen schakelt dit gen zichzelf na een tijdje uit en maakt het geen enzymen meer aan om lactose te kunnen verteren. De onverteerde lactose kan in je darmen gaan gisten, wat voor allerlei buikklachten kan zorgen. Je lichaam gaat er gewoon van uit dat je na je baby zijn geen melk meer drinkt. Buiten West-Europa wordt je ook vreemd aangekeken als je als volwassene nog melk drinkt.

En om maar meteen nog een mythe te onthullen. Melk is niet goed voor je botten. Het is zelfs het omgekeerde! Hoe meer melk je drinkt, hoe meer kans op botontkalking. Een studie waaraan 78.000 vrouwen deelnamen, toonde aan dat vrouwen die twee of meer glazen melk per dag dronken 45 procent meer kans hadden op heupfracturen dan vrouwen die minder dan één glas melk per week dronken. Om je botten echt een plezier te doen, eet je genoeg groenten. Daarin zit genoeg calcium voor onze botten.

Mis je je melk, probeer dan eens plantaardige ‘melk’, zoals rijstemelk of sojamelk. Niet uit een uier, maar wel veel gezonder. Of houdt het gewoon bij je eigen snor.

Bron: De mooie voedselmachine –  Giulia Enders en De VoedselzandloperKris Verburgh

PS: Deze blog heb ik oorspronkelijk geschreven voor www.Fitplein.nl

Even door de vieze kurkuma heen bijten

kurkuma

Weet je nog, vroeger,  toen je met lange tanden boven je bord met groenten hing? En dat je moeder dan zei dat je echt je boontjes moest opeten, anders zou je nooit een grote meid worden. En dat je dan al die “vieze boontjes” naar binnen moest werken. Nou..ik ben vandaag even in de rol van je moeder. Dit keer niet over de boontjes, die je trouwens ook netjes moet opeten, maar over kurkuma. Kurkuwattes? Kurkuma, het gele broertje van gember.

Over het algemeen ga ik voor ‘lekker en gezond’. Gezond hoeft vies te betekenen. Als ik gezond eet, ga ik –logisch- het liefst voor de lekkere variant. Maar met kurkuma gaat die vlieger helaas niet op. Pure kurkuma is gewoon vies. Echt neus-dicht-snel-doorslikken-vies. En toch neem ik elke ochtend –inderdaad met m’n neus dicht- een lepeltje kurkuma.  Als ík iets eet wat ik vies vind, moeten de resultaten wel verbluffend zijn. Maar die resultaten laten nog even op zich wachten.

Het is lastig om je tot iets te zetten als de resultaten niet direct zichtbaar zijn. Van kurkuma verdwijnen je rimpels niet als sneeuw voor de zon, je krijgt geen ‘Pam je haar danst’ haar, geen stralende huid, geen instant sixpack. Nee, dit is een investering voor de toekomst.

Naarmate we ouder worden, hopen er zich allerlei afvalstoffen op in onze hersenen. Door deze ophoping van afvalstoffen, ook wel plaque genoemd, raken onze hersencellen verstopt. Plaque zorgt er voor dat  hersencellen beschadigen en uiteindelijk afsterven. Dit noemen we Alzheimer of dementie. Sommige mensen krijgen al vroeg Alzheimer. Maar zoals bij elke verouderingsziekte krijgt uiteindelijk iedereen het. Als je maar oud genoeg wordt, word je dement.

Dit is niet een heel bemoedigende gedachte, maar gelukkig zijn er voedingsmiddelen die een belangrijke rol kunnen spelen in het uitstellen van de ziekte van Alzheimer. En dat schijnt kurkuma te doen.

Kurkuma bevat een stof dat curcumine heet. Uit onderzoek is gebleken dat deze stof ervoor kan zorgen dat neerslag van de afvalstoffen tot wel 43 procent vermindert. Je zal de pure kurkuma nog wel wat pittiger moeten maken. Ons lichaam neemt kurkuma slecht op, maar voeg er een beetje peper aan toe en het wordt al 20 keer beter opgenomen.

Het klinkt allemaal niet erg aanlokkelijk, dat begrijp ik. Maar dementie is een verschrikkelijke ziekte die je je ergste vijanden nog niet zou aandoen. Als je het op deze manier kan uitstellen, lijkt me het wel een vies hapje waard.  Het is gewoon verkrijgbaar in het kruidenschap van je supermarkt. En je hoeft het  natuurlijk niet puur te eten. Je kan kurkuma ook in je salade, soep of smoothie doen. Je eigen grijze rimpelige ik zal je dankbaar zijn.

Bron: De Voedselzandloper, Kris Verburgh.

PS: Deze blog heb ik oorspronkelijk geschreven voor www.Fitplein.nl

Mijn eetdagboek

Zelf vind ik het altijd super interessant om te zien wat anderen eten. Uit nieuwsgierigheid maar ook om inspiratie op te doen. En hopelijk vinden jullie dat ook, want ik deel mijn eetdagboek met jullie.
Ik heb het bijgehouden op een willekeurige dag. Sowieso ben ik niet zo’n avontuurlijke eter, ik eet ’s ochtends en ’s middags eigenlijk altijd hetzelfde dus daarom heb ik het maar bij één dag gehouden.

Ontbijt
Havermout

Allereerst mijn excuses voor het niet fotogenieke ontbijt.

Ik strompel direct vanuit mijn bedje naar de kraan en drink allereerst twee glazen water. Dit schijnt je lichaam op gang te helpen. Nadat ik gedoucht heb, eet ik de rest van mijn ontbijtje. Ik eet elke ochtend havermout met rozijntjes en kaneel. Daarbij drink ik een paar kopjes groene thee.

Lunch
Soja Yoghurt

Dat chemisch gekleurde drankje is een eiwitshake. Ik heb eindelijk een smaak gevonden die lekker is, sommige zijn echt ronduit smerig. Aangezien ik drie keer in de week krachttraining doe, is het belangrijk dat ik genoeg eiwitten binnen krijg. Dus behalve de shake, eet ik ook nog een gekookt eitje. En mijn geliefde soja yoghurt met banaan en kaneel. Heerlijk. En natuurlijk thee, want hé dat is typisch Mirte;)

Tussendoortje
Appeltje

‘Cause an apple a day keeps the doctor away

Diner
Salade met Zalm

Ik ben een soort beerijn of koneer. In ieder geval een combinatie van beer en konijn. Ik ben echt gek op zalm en sla. Vanavond eet ik een salade met gerookte zalm, zongedroogde tomaatjes, avocado, feta en zilveruitjes. Met een glaasje rode wijn, on the side.

Tussendoortje
Thee en pure chocolade

Een dag geen chocolade, is een dag niet geleefd. Als afsluiter een kopje thee met een stukje pure chocolade.